In samenspraak met de weduwe van Mark van Tongele, Niek De Block, werd besloten om een gedicht in cortenstaal van Mark in de bocht van de Dorsthoeveweg, ter hoogte van nummer 26 te plaatsen.
Een symbolische locatie voor Niek aangezien ze vaak met Mark en de kleinkinderen tot daar wandelde om naar de paarden te kijken. Ook de keuze van het gedicht werd overgelaten aan de weduwe en dochter van de taalvirtuoos.
Blijf niet zitten
op een zuil van
zwart zout. Breng
de klaarte ter sprake.
Erger dan de dood,
is het gebrek aan
dialoog. Zing maar
de dageraad toe tegen
beter weten in. Spring,
spring toch over de
bodemloos gapende
afgrond van de tijd.
En loop, loop zon in
zon uit. Gloei door,
desondanks. Kijk
eens: altijd schept
een landschap licht.
Mark van Tongele
